(خلد) در لغت يعنی (دوام و بقاء)؛ و البته دوام كلّ شيء بحسبه.
مثلاً (خلود در زمين)، تا زمانی است كه زمينی باشد يا اجل حتمی فرا رسد.
فرمود:
« وَ لَوْ شِئْنا لَرَفَعْناهُ بِها وَ لكِنَّهُ أَخْلَدَ إِلَى الْأَرْض».
بلعم باعور، (اخلد الي الارض) يعنی: (به زمين چسبيد)، نه يعنی (در زمين جاودان شد).
Post #710
99