انسان بدون "جهان بینی"، "جهان" را نمی بیند.
"جهان بینی نوعی نگاه بخشیدن به چشم است".
این نگاه بخشیدن به چشم دو نوع بیشتر نیست:
چشمی که با خدا جهان را می بیند، دارای "جهان بینی توحیدی" یا "خدائی"است و دیگری هم می شود "جهان بینی غیر خدائی".
دیدن جهان" یعنی تعبیر و تفسیر و معنائی که انسان از امور معنائی و معنوی دارد.
جهان بینی توحیدی" یعنی با معنی خدا معنی نمودن امور معنائی و معنوی یعنی در کادر و بر مبنای معنی خدا هر امر معنوی را معنی و تفسیر نمودن و فهمیدن.
مثلا "عشق" در جهان بینی توحیدی وقتی با معنی خدا، معنی گردد می شود دوستی شدید نسبت به نامها و صفات نیک خدا
Post #3487
138