ده قانون جهان آفرینش :

فیزیک جدید نشان داده است ماده بی شعور و بی برنامه منظم، جز انهدام سرنوشتی نخواهد داشت و قانونمندی اساس و زیربنای داستان آفرینش است ده اصول قانونمند زیر به عنوان اساس آفرینش جهان طرح کروی عالم و نگاه فرانمودی را آشکار می سازد که می توانند پاسخگوی بسیاری از ابهامات باشند:

اصل اول: منشاء انرژی انفجار بزرگ جهان آفرین یا آتش مقدس آیین های ایرانشهری و اسطوره ها، حباب مرکزی عالم تجریدی وجود- یا عالم مینوی یا عرش یا خزانه غیب یا میدان واحد نیروها بوده است.
اصل دوم: نقطه انفصال یکتائی انفجار بزرگ، یا کانون تمرکز انرژی القائی وحدت کبیر در سطح بیرونی حباب عرش و فضاهای بی کرانه ظلمت بوده است. با ردیابی و شناخت مختصات فضایی این کانون، تعیین موقعیت هر صورت فلکی نسبت به مرکز یا هسته اتم کائنات و همچنین جهت یابی صحیح کیهانی در رصدها و سفرهای
آینده بین کهکشانی امکان پذیر خواهد شد.
اصل سوم: با وقوع انفجار بزرگ و انعقاد نطفه آفرینش در حباب ظلمت خالی از وجود کرسی، کلیه اجرام فلکی حادث طبق قوانین گرانش و امواج ماکسول و حرکت نیوتون،
از نقطه انفجار اولیه، حول زهدان آفرینش یا هسته اتم جهان در فضا – زمان مثبت در تسبیح و چرخش قرار گرفته اند.
اصل چهارم: موقعیت و گشتاور جنبشی یا سرعت گردش اجرام فلکی و کهکشانها، تابعی است از گرانش عمومی عالم مجردات، شعاع مدارات کیهانی هفت آسمان و دوری و نزدیکی از کانون مرکزی هستی مطلق می باشد. این اصل می تواند علت مشاهده
سرعت های بظاهر متفاوت و افزایش شتاب کهکشانها از سیاره زمین را )بر مبنای قانون هابل توجیه کند.
اصل پنجم: جهان طبق قوانین حرکت و جاذبه عمومی تا رسیدن به قطر یا دایره عظیم کیهانی ، در فضا – زمان مثبت رو به گسترش خواهد بود.
اصل ششم: در مراحل نهایی گسترش، چگالی ماده و حرارت جهان به حداقل خواهد رسید و هفت آسمان، تهی از آثار حیات خواهد شد.
اصل هفتم: کائنات مادی با گذر از دایره عظیم کیهانی وارد مرحله انقباض و فضا – زمان منفی خواهد شد. در این مرحله با افزایش تدریجی چگالی ماده و حرارت ، روند معکوس تجدید حیات – در شرایط و زمان مساعد مانند وضعیت فعلی جهان- فعال
می گردد. در آن مرحله برعکس دوران اول، فرآیند حیات از کثرت به سمت وحدت و آنتروپی خنثی خواهد بود. چون حوزه عملکرد آنتروپی تا مرحله انهدام کائنات در فاز منفی است.
اصل هشتم: در فضا – زمان منفی و مراحل ماقبل نهایی انقباض ، کهکشانها در هم فرو خواهند رفت و با وقوع انفجارهای پی در پی اختران، حیات از چهره هستی رخت بر خواهد بست و چگالی ماده و حرارت جهان به سمت حداکثر گرایش خواهد یافت .
اصل نهم: در مرحله نهایی تراکم ، انهدام بزرگ تحقق خواهد یافت و جهان مجددا در انرژی عظیم وحدت کبیر یا همان آتش جهانی مستحیل خواهد شد . این رخداد همان سناریوی پایانی رهنمودهای وحیانی است که در ادراکات فراحسی و اسطوره های اقوام
ملل، برای ما به میراث رسیده است!
اصل دهم: در انرژی پایانی وحدت کبیر، کلیه ذرات زیراتمی و ضد ذرات بنیادی آزاد شده و نیروهای ضعیف و قوی هسته ای یکسان می شوند، و کل انرژی بار دیگر از نقطه مقابل انفجار بزرگ آغازین، در حوزه عرش یا میدان صفر واحد نیروها محو و مستحیل
می گردد. همانطور که ملاحظه می فرمائید ،نظریه فرانمودی وحدت کبیر و ده اصل قانونمندش بدلیل داشتن مرزهای مشخص در فضا و زمان نه تنها توانسته است کارکرد قوانین به ظاهر متناقض مکانیک نیوتونی، تئوری نسبیت و مکانیک کوانتومی را در مراحل
مختلف آفرینش بهم ربط دهد، بلکه چگونگی ظهور انرژی وحدت کبیر و گسترش و انقباض عالم از نقطه یکتائی اولیه تا مرحله پایانی را هم معنادار ساخته است.