چهار حقیقت شریف عبارتند از
1)رنج،
2)خاستگاه رنج،
3)توقف رنج،
4) راه توقف رنج
که اساس دین بودائیسم است و برنامه ای را برای رسیدگی به تمامی رنجها و وجه های بشر فراهم می سازند. این حقایق بیان می کنند که زندگی مملو از انواع گوناگون رنج است؛ رنج سبب و هدفی (غایتی) دارد و ما زمانی به نیروانا می رسیم که این رنجها را در خود به پایان برسانیم.
مسیر هشتگانه متعالی گامهایی را تعیین می کند که ما باید برداریم تا در زندگی خود به نیروانا دست یابیم. چهار حقیقت شریف در تجربه بشری، بیماریای را توصیف می کند و راه اصیل هشتگانه نسخه ای است که درمان آن را فراهم می سازد. درک حقایق و عبور از این مسیر به آرامش و شادی الهی و مطلق در زندگی منجر خواهد شد.
آنچه به عنوان راههای کمال، نیروانا و یگانگی در دسترس ماست، فرمول قطعی نمی باشد. گرچه بسیاری از این دستورالعمل ها از دوران کهن به ما رسیده اما معتقدم این راه ها، تنها ما را در مسیر درست الهی شدن قرار می دهد و پیش نیازهای درونیمان را فراهم می کند اما هر فرد، بنا به خصوصیات و شرایط خود، باید در تجربه های بشری خود به سمت پاک شدن و یگانگی حرکت کند.
بیداری روحی، فرمول یکتایی ندارد و هر فرد رهرو باید به کمک گرفتن همیشگی از این راهها، وارد میدان مبارزه با نفس خود شود و بخشی از این مبارزه، نه در دل کوه و گوشه نشینی، بلکه در دل جمعیت و در کنار مردم رخ خواهد داد.
خلاصه نیرونا و راه اصیل هشتگانه
نیروانا در لغت به معنی «به کمال و سلوک رسیدن » است.یعنی به او یگانگی با خود، خدا و جهان هستی برسیم. شادی و عشق عمیق و الهی را تجربه کرده و آن را در جهان بسط دهیم.
راه اصیل هشتگانه از مبانی اصلی آموزههای بودایی است. این راه به باور بوداییان راه رها شدن از رنج های بشری و رسیدن به بیداری معنوی می باشد.
راه اصیل هشتگانه که نسخهٔ تجویز بودا برای درمان رنجهایی است که همه انسانها به آن دچار هستند که خود به سه گروه دسته بندی میشوند:
اخلاقمندی،
تمرکز روانی
و بینش.
این سه مفهوم هستهٔ تمرینهای روحانی بوداگرایی را میسازند.
هشت جزء این راه که در این سه دسته قرار میگیرند عبارتاند از:
دیدگاه درست،
نیت درست،
گفتار درست،
کردار درست،
معاش درست،
کوشش درست،
اندیشه درست،
تمرکز درست.
بینش
بخش آخر راه هشتگانه رسیدن به نیروانا یعنی جهانبینی درست و پندار درست، تشکیلدهندهٔ بینش است. رسیدن به بینش یا به عبارتی حکمت اعلاء، در بوداگرایی به معنی یافتن دسترسی مستقیم به واقعیت نهفته در پشت چیزها و یافتن بینشی فراسوی هرگونه شناخت می باشد.
این گام پس از گامهای درستکاری و یکدلگی میآید و نتیجهٔ یک کاوش درونی ویژهٔ بودایی است. جهانبینی درست، همان درک کامل چهار حقیقت شریف بودایی و پندار درست، همان مهرورزی و عشق است که ذهن را از شهوت، بدخواهی و ددمنشی پالایش می کند. اینها راه را برای رسیدن به بینش فراشناخت هموار میسازند.
اخلاق مداری
اخلاقمندی که در راه هشتگانه به گونهٔ گفتار درست، کردار درست و معاش درست آمده، دستورهایی اخلاقی مانند خودداری از کشتن و دروغگویی و امثال آنها را در بر میگیرد.
تمرکز روانی
مفهوم دوم راه هشتگانه یعنی کار کردن بر روی تمرکز و مراقبه معنوی است که سه بخش کوشش درست، توجه درست و تمرکز درست را در بر میگیرد. در این مرحله تمرکز شدیدی دست میدهد که در آن اندیشنده، با موضوع اندیشه یکی میشود.
این پدیده، شهود و رسیدن به فراشناخت نیست، بلکه یک پدیدهٔ روانی است. اینکار از راه یوگا و مدیتیشن انجام میگیرد. بوداگرایی همانند دیگر کیشهای هندی، ذهن را ابزار بنیادین رهایی میداند و بر ورزیدگی درست ذهن تأکید میکند.
هدف کوشش درست، یکپارچگی ذهنی و جلوگیری از پراکندگی اندیشه است. توجه درست، باعث آگاهی از احساسات و آگاهی از کنشهای بدن و ذهن میشود. این تمرینات سرانجام ما را به تمرکز درست میرساند که رسیدن به حالات گوناگون آگاهیهای خلسهآمیز در حین درونپویی (مراقبه) است و با آزمودن خشنودی بزرگی همراه است. رسیدن به این حالات را دروننگری (دیانا) مینامند
مراقبه (مدیتیشن) کلید تغییر چگونگی کارکرد ذهن ما است و به ما اجازه خواهد داد تا مسیر خود را به سوی نیروانا طی کنیم. مراقبه باید بخشی از زندگی هر روزه ما باشد.
فواید مدیتیشن برای سلامت روان و حتی سلامت جسم اثبات شده و اگر ما بخواهیم، می توانیم این مراقبه ها را به سمت و سوی معنوی، عشق الهی و نیروانا جهت بدهیم.
Post #2192
1.49K