✅میدان کوانتومی دقیقا چیست ؟
قبل از هر چیزی باید بدانید که ما دو دنیا در اطرافمان داریم، دنیای سهبعدی یا قلمروی مکان-زمان که آن را میشناسیم و دنیای کوانتومی که میخواهیم با آن آشنا شویم که نام دیگر آن قلمروی زمان-مکان است.
✡دنیای سهبعدی یا قلمروی مکان-زمان:
نگاهی به اطرافتان بیندازید و تمام چیزهای این دنیای مادی را نگاه کنید، شما چیزهایی را میبینید که شکل و ساختارِ مادی داشته باشند، ارتفاع، عرض و عمق، به دلیل اینکه تمام چیزهای مادی ارتفاع، عرض و عمق دارند به این دنیا میگوییم «دنیای سه بعدی»، این دنیای سه بعدی را تنها با حواس میتوان تجربه کرد. نام دیگر این دنیای سه بعدی، قلمروی مکان-زمان است، قلمروی مکان-زمان، همان جایی است که ما در آن زندگی میکنیم، همین دنیای شناخته شده ای که دارای شکل است
💥دنیای کوانتومی یا قلمروی زمان-مکان:
اما دنیای کوانتومی یا قلمروی زمان-مکان را نمیشود با حواس تجربه کرد، اصول و قوانین این دنیا فراتر از قوانین واقعیتِ سه بعدی هستند، این قلمرو که در ورای مکان و زمان است، قوانین دیگری دارد. در این قلمرو شما از خودتان مادی عبور میکنید و میتوانید با خواستههایتان همفرکانس شوید، آنها را به واقعیت سهبعدی به سمت خود جذب کنید و اینگونه دست به آفرینش کوانتومی بزنید.
🎆اما این عبور کردن از خود یعنی چی؟
اینکه به صورت آگاهی محض وارد قلمروی کوانتومی شویم یعنی چی؟
چه اتفاقاتی میافتد؟
این دو دنیا چه تفاوتی با هم دارند؟
«آگاهی محض» و «عبور کردن از خود» به چه صورت است؟
قبل از اینکه با فضای سیاه یا دنیای کوانتومی بیشتر آشنا شویم، بیایید تا در مورد زمان صحبت کنیم تا قضیه بهتر درک شود.
💢زمان در «دنیای سه بعدی» جدایی میآفریند
ما زمان را به شیوهای خطی تجربه میکنیم، زیرا ما گذشتهی مشخصی داریم که میتوانیم آن را به یاد بیاوریم و گذشته توالیِ یک سری لحظات جداگانه است. لحظههایی که بار عاطفی زیادی داشته باشند، گذشتهی ما را تعریف میکنند. اگر ما در گذشته و زمانِ خطی زندگی کنیم، در لحظهی حال، مغز ما کارش پیشبینی است و مدام میخواهد آینده را پیشبینی کند. بنابراین میتوان گفت که ما یک زمان خطی داریم که فیزیکدانان به آن میگویند خطِ دنیا.
بنابراین ما گذشته را به یاد میآوریم، آینده را پیشبینی میکنیم و زمان را به شیوهای کاملاً خطی تجربه میکنیم. در این قلمروی حواس ما جدایی را تجربه میکند جدایی یعنی دوگانگی.
من اینجا ایستادهام و میبینم که از فلان چیز که آنجاست، پس جدا هستم. اگر من بخواهم از یک نقطه آگاهی به یک نقطهی دیگر از آگاهی بروم، من به عنوان یک بدن، باید بدنم را در این واقعیت سه بعدی از یک نقطهی هشیاری، به نقطهی دیگری از هشیاری حرکت بدهم و زمانی که من در فضا حرکت میکنم، یا فضا را فرو میریزم، زمان را تجربه میکنم.
اگر من اینجا باشم و رویاهایم در جایی در آینده باشند، مغز من به صورت خودکار حساب میکند که چقدر طول میکشد تا من به رویایم برسم. مثلا میگوید: «انقدر طول کشید تا فلان مقدار پول در آورم، باید سر کار بروم، اضافه کاری کنم تا مخارجم را تأمین کنم و به خواستهام برسم». بنابراین زمانی که ما برای خودمان هدفی میگذاریم و رویاپردازی میکنیم، برای تحققشان، بدن مادیمان را در فضا جابهجا میکنیم. این بدین معناست که در این واقعیتِ سه بعدی و این قلمروی فیزیک نیوتنی، همه چیز زمان میخواهد.
✴️هورمونهای استرس انرژي شما را برای آفرینش مختل میکنند
میتوان گفت حواس پنجگانه، ما را به واقعیت سه بعدی متصل میکنند. زمانی که شما با محیط بیرونیتان تعامل میکنید و چیزی را میبینید که آن را میخواهید، متوجه میشوید که آن چیز را هماکنون ندارید و جدا هستید. سپس در مورد داشتن آن فکر رویاپردازی میکنید. زمانی که به آینده فکر میکنید و رویای آن را میبینید، آن آینده را تجربه میکنید، اما زمانی که به دنیای حواس برمیگردید و میبینید که آن شیء یا تجربه واقعیت پیدا نکرده، جدایی بیشتری را تجربه میکنید. هورمونهای استرس، حواس را تقویت میکنند و باعث میشوند شما بیشتر روی دنیای مادی تمرکز کنید، سپس تلاش میکنید نتایج را به زور ایجاد کنید، آنها را کنترل کنید، پیشبینیشان کنید. برایشان بجنگید و آنها را دستکاری کنید.
Post #18861
756