هفت ویژگی نفس،
که به طور خلاصه به آنها اشاره می‌شود:

1 نفس، و ایگو خود دروغین شماست. نفس چیزی است که فکر می‌کنید هستید، و بنابراین خود حقیقی‌تان نیست. نفس واقعی نیست؛ توهم است. چیزی است که آن را باور کرده‌اید.

نفس‌تان سعی دارد شما را متقاعد کند چیزی هستید که نیستید. می‌خواهد شما را وادار کند که شما فکر کنید فقط این جسم هستید، پس باید کاری کنید از جسم دیگران بهتر باشد، باید ثروتی بیشتر از ثروت دیگران داشته باشید و غیره. این ساختگی است وخود حقیقی شما- ابدی، تغییرناپذیر، و بی‌فرم و آگاهی محض است- به هیچ یک از اینها اهمیتی نمی‌دهد.

2_نفس جدایی را یاد می‌دهد؛ یعنی جدایی از خدا و از دیگر انسان‌ها. نفس می‌گوید شما درکل جهان موجودی متمایز هستید، و باید خود و جدایی را ترویج و حمایت کرد. دائم تلاش می‌کنید خودتان را با دیگران مقایسه کنید یا در مقابل آنها از خود محافظت کنید. اما خود حقیقی‌تان می‌داند که همه‌ی ما در سطح عمیق‌ یکی هستیم.

3_نفس به شما تلقین می‌کند که منحصربه فرد هستید. نفس می‌گوید نه تنها از دیگران جدا هستید، بلکه منحصر به فرد هم هستید- شما بخاطر گذشته و هویت‌تان بهتر از دیگران هستید. باید این فکر را از سرتان بیرون کنید چون منحصر به فرد بودن شما به این معنی است که دیگران اینطور نیستند. همه‌ی ما در نظر خدا منحصر به فردیم، در آنصورت اصلا واژه‌ای مثل منحصر به فرد به چه کار میآید؟ آن فقط شکل دیگری از نفس است.

4_نفس همیشه آماده‌ی ناراحت شدن است. نفس به شما تلقین می‌کند باید از هر چیزی که خلاف میل‌تان پیش می‌رود ناراحت شوید. او این باور را در شما تقویت می‌کند که بهتر از افرادی هستید که ناراحتی ایجاد می‌کنند، و اینکه خدا کاری می‌کند که شما باید به نحوی آن را اصلاح کنید. شما وقتی ناراحت هستید، عصبانی می‌شوید، برای منحصر به فرد بودن و جدایی‌تان می‌جنگید و از آنها محافظت می‌کنید.

باید یاد بگیرید با دیگران همان رفتاری را داشته باشید که با پلنگی که می‌خواهد شما را ببلعد دارید. شما از دست او ناراحت نمی‌شوید. می‌گویید، "از سر راهش کنار می‌روم، اما از آنچه هست ناراحت نمی‌شوم. " باید یاد بگیرید با همه چیز و همه کس در دنیا اینگونه باشید.