خیلی غم‌انگیزه که به قدری توی زندگیم به دست خودشیفته‌ها به گا رفته‌م و اون‌قدر در موردشون خونده‌م، که می‌تونم حضورشون رو در همون ثانیه‌های اول تشخیص بدم؛ و تا الان هم واقعا پیش نیومده که اشتباه کنم. ممکنه بعضی‌هاشون رو نتونم، ولی اگه بتونم، قطعیه دیگه برای خودم.

مغزم اون‌قدر تاوان داده، که نسبت به یک سری چیزها، رفتارها و حرف‌ها، کاملا شرطی شده دینه و تا توی یک‌نفر تشخیصشون می‌ده، همه‌جای مغزم نور قرمز با آژیر معروف Kill Bill پخش می‌شه.