بچه‌ها باورتون میشه این مدت فشار و سختی امتحانا و فشردگی و دردسر بخشا "فکر کردن" رو از من گرفته بود؟
یعنی یه مدت زیادی بود که درگیر این مسئله بودم که چقدر من "خالی"ام و چقدر فکر نمی‌کنم... نه محتوایی دنبال می‌کردم نه کتابی می‌خوندم هیچی به هیچی!
حتی برای مسائل و مشکلات روزمره‌م هم نمی‌تونستم فکر کنم و هر مشکلی مساوی بود با یه فروپاشی روانی بزرگ!
چون تماااام ظرفیت ذهنیم درگیر هندل کردن امتحانا و دووم آوردن تو بخش بود...
وقتی با دوستام صحبت می‌کردم هیچ‌چیز جالب یا کمک‌کننده‌ای برای ارائه نداشتم! وقتی با دانش‌آموزام حرف میزدم هیچ نکته جالب و راه‌گشایی براشون نداشتم، خالی خالی بودم.
الان که تعطیلم واقعا دارم موقعیت‌های فکر کردن برای خودم ایجاد می‌کنم و از فکر کردن لذت می‌برم:)
برای خودم این مسئله خیلی عجیب و غیرقابل درکه.
Post #1873
62