#𝖶𝖾𝗂𝖻𝗈 𝖴𝗉𝖽𝖺𝗍𝖾 ⌁
پشت صحنه و مصاحبه کوتاه آرتور راجب شخصیت چائویانگ!
🐟:ما چائویانگ یک فرد متکبر و زورگوعه حیله‌گر و موذی!
یه نوجوون با درون تاریک به نوعی می توان اون رو یه شرور در نظر گرفت!
وقتی برای اولین بار فیلم‌نامه رو دیدم
اولین برداشتم از شخصیت ما چائویانگ این بود که خیلی گستاخه!
بیش از حد به خانواده و اصل و نسبش می‌باله این مزیت‌هایی براش به ارمغان میاره تا به اطرافیانش ظلم و زورگویی کنه.
زمان فیلم‌برداری صحنه قتل،دقیقاً اولین روزی بود که به گروه فیلم‌برداری پیوستم.
ما چائویانگ یک شخصیت دوگانه ست!
ظاهرش خیلی دوستانه و مهربان به نظر میرسه کاملاً بی‌آزار و بی‌خطر!
اما درونش‌خیلی تاریکه.تاریک،پیچیده و منحرف!
من اول واقعاً این ویژگی رو درک کردم
این ویژگی ما چائویانگ که ظاهرش با باطنش متفاوته!
دلیل اینکه این شخص بیمارگونه و منحرف شده دقیقاً به این خاطره که جنبه‌ای داره که دیگران اونو نمی‌شناسن.
و همچنین جنبه تاریک درونش نیز واقعی‌ترین شکل این شخص رو نشون میده!
مثلاً در اون صحنه‌ای که ناخون‌هاشو کوتاه می‌کنه در حالی که آهنگ‌های پاپ دهه ۸۰ رو زیر لب زمزمه می‌کنه و همزمان ناخون‌هاشو میچینه!
اما اون این کار رو در واقع بعد از اینکه مرتکب قتل شده انجام میده...
اون دوباره به اون زندگی روزمره و عادی خود برمیگرده طوری که انگار اتفاقی نیوفتاده با ظاهری کاملاً بی‌آزار و بی‌خطر!
🐟:اوایل که دعوت‌نامه کارگردان سی‌چنگ رو گرفتم در واقع خودم خیلی هیجان‌زده بودم.
چون همیشه خیلی دوست داشتم نقش های چالشی رو امتحان کنم.
برخلاف تصویری از نقش‌هایی که قبلاً بازی کردم؛یه شخصیت کاملاً متفاوت.
کارگردان سی‌چنگ مدام منو زیر نظر داشت!
چون من قبلاً در ذهنش تصویری از یه فرد خیلی سر به راه و مطیع رو ایجاد کرده بودم
بعد از تست بازیگری،راستش کمی در دلم شک و نگرانی داشتم!
بعداً اطلاعیه‌ای دریافت کردم که می‌گفت
با توجه به بررسی‌ها و نظر کارگردان این فرصت رو پیدا کردم که این شخصیت رو بازی کنم...راستش اصلاً تردید نکردم.
مستقیم قبول کردم هر بازیگر مردی در دلش آرزوی بازی در نقش یک شخصیت منفی رو داره!
حتماً باید تلاش کنم تا چنین شخصیتی رو بازی کنم.
🗣:خب،ظاهر و تیپ او چطور بود؟
راستش در ابتدا با کارگردان صحبت کردم.
شاید کمی ته‌ریش بگذارم.
و همچنین مدل موی که ویژگی‌های دهه ۸۰ را داشته باشه
در اون زمان مدل موی ضخیم و پرحجم مد بود.بنابراین من نزدیک به دو ماه بود که موهامو کوتاه نکرده بودم.
(موقعی که اون سکانس ضربه زدن ساختگی رو بازی کرد واقعا آسیب دید و صورتش ورم کرد💔)
من فکر میکنم ظاهر و باطن یه بازیگر باید 100% در اختیار نقش باشه!
فقط وقتی تیتراژ پایانی پخش شد و اسم‌ها رو دیدم،تازه فهمیدم که نقش ما چائویانگ رو من بازی کردم!
برای من همین نشناخته ماندن یعنی موفقیت!(منظورش از جهت چهره نقش ها با خود واقعیش)
خیلی از شخصیت‌های منفی و شرور اگرچه ارزش الگوبرداری ندارن...
اما روی پرده سینما در واقع بسیار جذاب و پرکشش هستند.