+ اگه این قطار یه کافه داشت، چی سفارش می‌دادی؟
_ قهوه؛ تلخ، بدون شکر.
+ چرا تلخ؟
_ چون بعضی چیزا رو نباید با شیرینیِ مصنوعی قابل‌تحمل کرد.
+ و اگه من برات سفارش بدم؟
_ تو چی می‌گیری؟
+ چای ارغوانی.
_ پس شاید امروز قرار نیست یکی شبیه اون یکی باشه.
+ مگه قرار نبود دقیقاً شبیه هم باشیم؟
_ شبیه بودن یعنی همدیگه رو بفهمیم، نه اینکه همه‌چیزمون یکسان باشه.
+ پس این سفر چی قراره بهمون یاد بده؟
_ اینکه بعضی آدم‌ها شبیه قهوه‌ان؛ تلخ نیستن، فقط عادت ندارن خودشونو شیرین‌تر از چیزی که هستن نشون بدن.

https://t.me/arghavancafe0