همه ما در رفتار با کودکان این اشتباه را می‌کنیم

🔹وقتی کودکی با چشمان معصومش به تو نگاه می‌کند و انتظار توجه دارد، چه می‌کنی؟ بسیاری از ما با جمله «وقت ندارم» یا «حوصله ندارم» از کنارش می‌گذریم. اما پیامبر (ص) در حدیثی کوتاه اما عمیق فرموده‌اند: «مَنْ كَانَ عِنْدَهُ صَبِيٌّ فَلْيَتَصَابَّ لَهُ»؛ هر کس که کودکی نزد اوست، باید برایش بچگی کند.

🔹پیامبر (ص) این حکم را برای همه کسانی صادر کرده که کودکی در اطرافشان است؛ پدر، مادر، پدربزرگ، مادربزرگ، معلم و هر بزرگسالی. یعنی مسئولیت توجه به کودک، فقط وظیفه والدین نیست؛ یک وظیفه اجتماعی است. هر کس در هر جایگاهی، اگر با کودک روبه‌رو شد، باید سهم خود را ادا کند.

🔹پیامبر (ص) خود با حسنین (ع) بازی می‌کرد، در کوچه می‌ایستاد تا کودکان را ببیند و برخی را بر دوش می‌گرفت. این رفتار، فقط محبت پدری نبود؛ یک الگوی تربیتی بود. ایشان می‌خواستند به همه مسلمانان بیاموزند که توجه به کودک، یک عبادت است، نه یک کار حاشیه‌ای.

@ArdabilFars - Link