🍃 به نام عشق؛ به یاد حافظ

بعضی نام‌ها در تاریخ نمی‌مانند تا فقط به یاد آورده شوند؛ می‌مانند تا در هر عصر و زمان، دوباره خوانده شوند، فهمیده شوند و در جان آدمی ریشه بدوانند. حافظ، از همان نام‌هاست؛ شاعری که قرن‌ها از روزگارش گذشته، اما هنوز کلماتش هم‌نشین خلوت‌ها، پرسش‌ها، دلتنگی‌ها و امیدهای ماست.
او در میان واژه‌ها، جهانی بنا کرد که دیوارهایش از جنس عشق، اندیشه و راز است؛ جهانی که در آن، هر بیت می‌تواند دریچه‌ای به سوی انسان، زمانه و حقیقت باشد. حافظ تنها شاعر غزل نیست؛ بخشی از حافظه‌ی فرهنگی ماست، میراثی زنده که از سده‌های گذشته عبور کرده و همچنان با انسان امروز سخن می‌گوید.
برای ما که گذشته را در لابه‌لای آثار، کتیبه‌ها و نشانه‌های به‌جامانده از تاریخ جست‌وجو می‌کنیم، حافظ یادآور حقیقتی دیگر نیز هست: میراث یک سرزمین، تنها در سنگ‌ها و بناهایش خلاصه نمی‌شود؛ گاهی در واژه‌هایی زنده می‌ماند که نسل‌ها آن‌ها را می‌خوانند و با خود به آینده می‌برند.
امروز، در بزرگداشت خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی، به احترام شاعری می‌ایستیم که نامش با زبان فارسی، فرهنگ ایرانی و جاودانگی پیوند خورده است؛ شاعری که هنوز، پس از قرن‌ها، صدای غزلش در حافظه‌ی این سرزمین جاری‌ست.

🔹20مهر روز بزرگداشت حافظ شیرازی گرامی باد🌸

🔹انجمن علمی باستان شناسی دانشگاه تربت حیدریه