عاشق که نباشی،

پاییز وصله‌ی ناجور فصل‌هاست

پاییز را باید عاشق بود
که این صبح‌های ابری و سرد
بدون دوست داشتن کسی، نمی‌چسبد
که این غروب‌های نارنجی و زرد
بدون خواستن و فکر کردن به کسی نمی‌چسبد
پاییز را باید عاشق بود، که اگر نباشی  باران‌های بی‌امان و خش‌خش برگ‌ها
دمار از روزگار تنهایی‌ات در می‌آورند
که چای داغ عصرهای سرد پاییزت را
چگونه می‌نوشی بدون حضور و حرف‌های کسی؟
که چگونه حال و هوای پاییز را طاقت می‌آوری؟
که چگونه می‌‌خوابی؟
که چگونه بیدار می‌شوی؟
بی‌عشق؟
پاییز را باید عاشق بود
که آدم‌های بدون عشق
وصله‌های ناجور پاییزند…

نرگس_صرافیان_طوفان