گاه زیبایی چنان به ما نزدیک می‌شود
که از تار و پود هستی نیز می‌گذرد و در ما سرازیر می‌شود.
باید همیشه چنین باشد.
سالها پیش در بیابانهای شهر خودمان زیر درختی ایستاده بودم ناگهان خدا چنان نزدیک آمد که من قدری عقب رفتم.
مردمان پیوسته چنین‌اند.
تماشای بی‌واسطه و رو در رو را تاب نمی‌آورند؛ تنها به نیمرخ اشیا چشم دارند...
سهراب سپهری
Post #4405
450