توی مسیر طولانی، خیره شدن از پنجره یه کار عجیبه؛ هیچ اتفاق خاصی نمیفته ولی آدم دلش نمی‌خواد نگاهشو برداره. ساختمونا، آدما و خیابونا رد میشن و برای چند دقیقه ذهنت هم همراهشون راه میفته. شاید برای همینه مسیر برگشت بعضی وقتا از خود مقصد بیشتر فرصت فکر کردن میده.