بخش اول
خودگویی و خودخندی، عجب مرد هنرمندی!
در پی اظهارات اخیر مدیرعامل ایرالکو، جناب آقای مهندس مجیدی، در معرکهای که ایشان به اسم نشست خبری و محیطزیستی ترتیب داده بودند، از آنجا که در سالهای گذشته موضوع آلودگی هوا برای این شرکت، بیش از آنکه دغدغه و رسالتی محیطزیستی باشد، به ابزاری جهت فرافکنی و سوءاستفاده و کسب منافع و بهرهبرداری بیشتر تبدیل شده است، بنابراین لازم میدانیم نکات زیر را به استحضار شهروندان برسانیم:
1️⃣ این نشست بدون حضور و دعوت از هیچیک از فعالان و تشکلهای محیطزیستی، دانشگاهیان مستقل و حتی متولیان محیطزیست و سلامت برگزار شد و متاسفانه به معدود سؤالات خبرنگاران حاضر در جلسه نیز پاسخ داده نشد. گویی شخص مدیرعامل صحنهای ترتیب داده بود که سخنان خلافِ واقع و از پیش تعیین شده و تکراری خود را با فضاسازی و غوغاسالاری از طریق رسانهها منتشر سازد.
سخنانی که همواره در جلسات رسمی با پاسخ محکم، فنی و قانونی مواجه شده و اندکی وجاهت پیدا نکرده بود، اما اینبار سعی شد با یکطرفه به قاضی رفتن، یادآور این مثل شود که:
«خود گویی و خود خندی، عجب مرد هنرمندی!»
ایشان خود میداند که توان پاسخگوییِ فنی و قانونی به استدلالهای محیطزیستیها را ندارند، و این نشست نیز به نوعی تأییدی بر همین ناتوانی بود.
2️⃣ ضمن حمایت از مواضع و نظرات تخصصی سازمان محیطزیست، اعلام میداریم آلودگی این شرکت در دورههای مختلف توسط مرجع ذیصلاح به صورت رسمی ثبت شده است که البته تنها بخشی از آلودگی مشخص و معین این شرکت را نشان میدهد.
به علت تکنولوژی قدیمی و فرسودۀ مورد استفاده در این شرکت،
برخی فرآیندهای آلاینده به نحوی انجام میشود که نشر و نشت آلودگی آن هنوز به صورت دقیق امکان سنجش ندارد. در صورت تحقق این امر (سنجش دقیق آلودگی) درصد آلایندگی ثبت شده این شرکت از اعداد موجود نیز فراتر خواهد رفت.بنابراین به آقای مدیرعامل یادآور میشویم که نهاد صلاحیتدار برای تشخیص آلودگی، تنها و تنها سازمان محیطزیست است، نه مسئولین بازنشستهای که ایشان برای منافع سازمانی خود به استخدام آن شرکت درآوردهاند.
3️⃣ به مدیران این شرکت از جمله جناب آقای مجیدی اعلام میداریم که بر فرض محال، اگر معتقدند این صنعت آلاینده نیست، تحت چه عنوانی در تمامی این سالها از امکانات، تسهیلات، خدمات و فرصتهای دولتی برای رفع آلودگی استفاده کردهاند؟
بنابراین لازمۀ چنین ادعایی، این است که تمام منابع و امکاناتی که تاکنون -به بهانۀ رفع آلایندگی از حقوق عمومی دریافت نمودهاند را با احتساب سودی که نصیب شرکت شده و ضرری که به مردم وارد کردهاند،به صندوق دولت مسترد نمایند.
4️⃣ از جمله سوءاستفادههای این شرکت در بحث آلودگی هوا، افزایش ظرفیت تولید به بهانهی اجرای «طرح جامع کاهش آلودگی» بود. مدیران این شرکت بهجای جایگزینی خطوط آلایندهی قدیم با خطوط غیرآلایندهی جدید، در عمل خطوط جدید را احداث کرده و خطوط قدیمی را نیز از مدار خارج نکردند.
نتیجه، افزایش ظرفیت تولید آن شرکت آن هم به صورت غیرمجاز و فراتر از پروانهی بهرهبرداری بود؛ اضافه تولیدی که با تکنولوژی قدیمی، هم تحمیل آلودگی به شهر و هم تحمیل مصرف برق مضاعف به شبکهی برق است.
5️⃣ سوءاستفادهی دیگر این شرکت، از کارگران شریف کارخانه است؛ که اتفاقاً عدم انجام تعهدات نسبت به از رده خارج کردن دیگهای قدیمی که آلودگی کنترل نشده دارند، در درجهی اول و بیش از همه، خودِ کارگران این خطوط را با تهدید جدی مواجه میکند.
هرگاه سخن از آلایندگی این کارخانه میشود در مقابل استدلال فنی، دم از بیکاری کارگران میزنند، بیآنکه پاسخ دهند چرا باید نیروی انسانی شرکت در خطوط آلاینده و با تکنولوژیهای قدیمی کار کنند؟ چرا نباید از حقوق کار در محیط سالم برخوردار باشند؟
6️⃣ دیگر خلف وعده و سوءاستفاده از بحث آلودگی هوا، در اختیار گرفتن زمینهای دولتی به قیمت بسیار ارزان برای انتقال فرآیند آندسازی است (زمینی که بعضاً به طنز گفته میشد از قیمت موکت ارزانتر فروخته شده!)،
اما اکنون با انکار آلودگی، انتقال آندسازی را هم به محاسبات سودانگارانه و افزایش تولید منوط کردهاند و نه تعهد محیطزیستی. در چنین شرایطی لازم است نوع محاسبه و برخورد مدیران در زمینۀ تسهیل امور برای این شرکت نیز تغییر کند و هزینهی واقعی همهی تسهیلات دریافتی در نظر گرفته شود.
👈بخش دوم بیانیه 👉
🔴 برای تایید و اضافه شدن نامتان میتوانید با ورود به 🆔 کانال تلگرام نام خود را در قسمت کامنتهای بخش دوم بیانیه اضافه کنید.
🆔 صفحه اینستاگرام