خودت نیستی، که اینگونه غریبی
به چشمِ خویش، بیرنگ و فریبی
نمیبینی که در جانِ جهانی؟
که در قلبِ کسان، آرامِ جانی؟
تو در بند نخواستن ها اسیری
نه میدانی چقدر پرمهر و شیری!
اگر باشی همانکه هست و بودی
جهان میشد به عشقت، در سرودی
Post #47
59