قصه ی شعلهی آسمانآسمانش پر از ابر بود،
اما خندید.
از میان تمام طوفانها
شعلهای در او روشن ماند؛
کوچک، خسته،
اما خاموشنشدنی.
شاید بعضی آدمها
برای سوختن آفریده نشدهاند؛
برای شعلهور شدناند.
https://t.me/+jwu9Asbrta9lZjY0
Post #161
67
آسمانش پر از ابر بود،
اما خندید.
از میان تمام طوفانها
شعلهای در او روشن ماند؛
کوچک، خسته،
اما خاموشنشدنی.
شاید بعضی آدمها
برای سوختن آفریده نشدهاند؛
برای شعلهور شدناند.