وطن برای هر کس تعریفی دارد.
برای من، وطن دردی است که میان ما مشترک است؛
چهره دوستانی که شانه‌به‌شانه ایستاده‌اند، با چشمانی نگران از آینده‌ای نامعلوم.
ما دانشجوییم؛ نسلی که قرار بود با آگاهی، نقد و مسئولیت‌پذیری، سهمی در ساختن فردای این سرزمین داشته باشد.
اما امروز، بیش از آنکه درباره پیشرفت حرف بزنیم، درباره امنیت، آینده و امید گفت‌وگو می‌کنیم.
هرقدر هم تلاش کنیم درد را میان خودمان تقسیم کنیم، باز چیزی ناهماهنگ باقی می‌ماند؛
پازلی که قطعه‌ای در آن درست سر جای خود ننشسته است.
و چه جوان‌هایی… چه جوان‌هایی.
زیباترین، جسورترین و دردمندترینِ نسل ما.
آنچه رخ داده، صرفاً یک حادثه ساده نیست؛یک فاجعه است.