موارد اتّهامی و شکل طرح آن‌ها علی‌الخصوص از سوی برخی حاضرین جلسات شوراها که بعضا نه به‌عنوان عضو شورا، بلکه با عنوان مطّلع در جلسه حاضر شده‌اند، به دفعات، شامل سوگیری‌های سیاسی یا ادبیات تند و آزاردهنده بوده؛ به‌نحوی که اصل بی‌طرفی در رسیدگی عملا از معنا تهی‌شده و فرض برائت دانشجو نیز بعضا در نظر گرفته نشده‌است. اغراق نیست اگر مواردی از برخوردهای این‌چنینی را نه ذیل جلسۀ شورای انضباطی که مندرج در تحت بازجویی و استنطاق تلقی کنیم.

به نظر می‌رسد برخی مسئولان دانشگاه و اعضای کمیته‌ها به‌کلی نسبت به اینکه چندین ترم محرومیت از تحصیل و یا بعضا اخراج از دانشگاه، چه آسیب‌های دائمی و جبران‌ناپذیری را حتّی برای تمام طول عمر یک دانشجو، به وی تحمیل خواهد کرد، بی‌توجّه‌اند؛ و ظاهرا اصل تناسب جرم و مجازات برای شوراهای انضباطی دانشگاه شریف عجالتا از حیز انتفاع ساقط شده‌است.