بسم الله الرحمن الرحیم

«وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ»
(و آنان که ستم کردند، به‌زودی خواهند دانست که به چه سرانجامی بازمی‌گردند.)
سوره شعرا – آیه ۲۲۷

بیانیه‌ی انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد در محکومیت حمله‌ی جنایت‌بار رژیم صهیونیستی به ایران

آسمان ایران، بامداد جمعه بیست و سوم خرداد، دوباره رنگ خون گرفت؛
نه از باران بهاری، که از موشک‌های بزدلانه‌ی رژیمی جعلی که سال‌هاست از خون، حیات می‌گیرد و در سایه‌ی سکوت جهانیان، جنایت می‌کارد.

در این یورش کور و ناجوانمردانه، جمعی از فرماندهان رشید و دانشمندان سترگ این مرز و بوم، جام شهادت نوشیدند و زنان و کودکانی بی‌پناه، در آغوش خاک آرام گرفتند. این فاجعه، نه تنها یک حمله‌ی نظامی، بلکه تجاوزی آشکار به کرامت ملی، حاکمیت سرزمینی و آرامش یک ملت سرافراز است.

ما دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد، دل‌شکسته اما سرافراز، داغ‌دار اما خشمگین، این حمله‌ی خائنانه را با تمام وجود محکوم می‌کنیم و با زبان خون و غیرت فریاد می‌زنیم:

ایران، وطن ماست و نه خطی از خاکش را به دیروز و امروز تاریخ نمی‌بخشیم.
ما ایستاده‌ایم، چون ایران ایستاده است.

به دشمنان این ملت هشدار می‌دهیم:
این سرزمین، تاریخش با ایثار نگاشته شده و ستون‌هایش با استخوان شهیدان استوار است؛
اگر خیال خام تجاوز در سر دارید، بدانید ایران، سرزمین «بزن و دررو» نیست.
ایران، مهد پاسخ‌های کوبنده و انتقام‌های تاریخ‌ساز است.

ما از دل دانشگاه، با صدایی بلند، از نیروهای مقتدر نظامی جمهوری اسلامی ایران خواهانیم که در برابر این جنایت هولناک، با صلابتی کم‌نظیر و پاسخی بی‌تعارف، هیبت پوشالی صهیونیسم را درهم بشکنند و طنین عدالت را به گوش جهان برسانند.

بدانید که صدای خشم ایران، از زبان ماست، از نگاه مادران داغ‌دیده، از خون افسران شهید، و از سکوت پرشکوه پیکرهای بی‌جان کودکانی است که دیگر لبخند نمی‌زنند.

ایران، تنها یک سرزمین نیست؛ تکه‌ای از جان ماست.
و ما، جان بر کف، ایستاده‌ایم تا هیچ دشمنی خیال تجاوز در سر نپروراند.

خون، خون می‌طلبد.
و حق، بی‌دفاع نمی‌ماند.

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه فردوسی مشهد
جمعه، ۲۳ خرداد ۱۴۰۴