دقیقا ؟؟ و فکر کنم دردناک‌ترین بخشش این بود که کستیل بالاخره چیزی رو به زبون آورد که دین تمام این مدت مجبور نبود بهش جواب بده، چون تا وقتی ناگفته مونده بود می‌تونست وانمود کنه وجود نداره. ولی اون لحظه دیگه نمی‌تونست پشت سکوت پنهان بشه چون این دیگه فقط یک حقیقت ناگفته نبود چیزی بود که بینشون قرار گرفته بود و دین باید باهاش روبه‌رو می‌شد و شاید "این کارو نکن، کس" فقط ترس از شنیدن اون اعتراف نبود شاید ترس از این بود که کستیل بالاخره چیزی رو گفته بود که دین سعی کرده بود به خودش هم اعتراف نکنه. و درست وقتی که دیگه راهی برای انکارش نمونده بود از دستش داد، دنیا حتی فرصت نداد بفهمه با حقیقتی که بالاخره شنیده بود باید چیکار کنه =(