اینجا جایی برای پرستو‌ها نیست!
روایتی تلخ از کوچ همیشگی دکتر پرستو بخشی، آخرین قربانی خودکشی‌های سریالی پزشکان
چه بر سر فرزندان این مرز و بوم آورده‌اید که یا مجبور به خداحافظی با سرزمین مادری خود شده‌اند و یا مرگ را بر ماندن و ساختن ترجیح می‌دهند؟!
بارها بار از فضای عجیب حاکم بر محیط‌های بالینی کشور شنیده‌ایم. از فشارهای بی‌خود و بی‌جهتی که بر رزیدنت‌ها و اینترن‌ها وارد می‌شود، یک سیکل معیوب همیشگی! زنجیره‌ی قدرت عده‌ای، بر آن پایدار شده که تا جوانپزشکان توانی در تن دارند در بیمارستان‌هایشان سگ دو بزنند و در آخر با نامه‌ی عدم نیاز مزد زحمات جوانپزشکان طرحی را به زیبایی بدهند! جامعه‌ی مدنی هم که در سکوت همیشگی خود به سر می‌برد و کسی نیست وزارت‌خانه آقایان را پای میز محاکمه بیاورد! آقایان، چه کردید؟! می‌دانید در یک سال گذشته چند تن از جوانان با استعداد کشورمان را به بهانه‌های مختلف به خاک سپردید؟!
اما پرستوی قصه‌ی ما را چگونه کشتید؟ به روایت نزدیکان، دکتر پرستو بخشی، متخصص قلب و عروق، بعد از تحمل ترومای از دست دادن مادر، درخواست جابه‌جایی داده که با آن مخالفت شده و در روزهای پایانی سال از بیمارستان رحیمی خرم‌آباد به اجبار و با نامه‌ی عدم نیاز به بیمارستان نورآباد منتقل شد. سوال اینجاست، اگر فرزندان خودتان بود نیز همین تصمیمات را می‌گرفتید؟!
پرپر شدن چند تن دیگرمان را شاهد باشیم تا بلکه وزارتخانه‌ی آقایان از خواب شیرین خود بیدار شود؟
التماس تفکر!
✍️محمدصادق احمدی‌فر
#صنفی
💊 @amphetamine_mag
Post #34
7.99K