جرقه نور از میان تاریکی مطلق چشمکی میزند
انگار که تاریکی او را نیز کور می کند
اما او به خودی خود نیز نقطه ای است که غیر قابل چشم پوشی است
صبح که فرا می رسد نقطه کم سو و چشمک زن ما، کل تاریکی را فرا میگیرد انگار که تاریکی وجود نداشته است
نه امید واهی اش را می خواهم نه ناامیدی مطلقش
لذت توازنش که هیچ زمان تغییر نمی کند را دوست دارم
✍️شایان شهابینژاد
#ادبی
💊 @amphetamine_mag
Post #23
707