#design_patterns

... ادامه پست قبلی

در مثال بالا با تزریق وابستگی ها از طریق کاستراکتور آشنا شدیم، اما راه های دیگری نیز وجود دارد. شامل:
1 - Setter Injection :
در این روش، به جای تزریق وابستگی‌ها از طریق کانستراکتور، از متدهای Setter کلاس استفاده می‌کنیم تا وابستگی‌ها را تنظیم کنیم.

class EmailSender {
  private $mailer;

  public function setMailer(MailerInterface $mailer) {
    $this->mailer = $mailer;
  }

  public function sendEmail($to, $subject, $body) {

  }
}

$smtpMailer = new SmtpMailer();
$emailSender = new EmailSender();
$emailSender->setMailer($smtpMailer);
$emailSender->sendEmail('user@example.com', 'Test Subject', 'Test Body');

————

2 - Method Injection :
در این روش، وابستگی‌ها را به صورت آرگومان‌های ورودی به متدها تزریق می‌کنیم.

class EmailSender {
  public function sendEmail($to, $subject, $body, MailerInterface $mailer) {

  }
}

$smtpMailer = new SmtpMailer();
$emailSender = new EmailSender();
$emailSender->sendEmail('user@example.com', 'Test Subject', 'Test Body', $smtpMailer);

————

3 - Container (IoC) Injection :
در این روش، از یک کانتینر (Container) نرم‌افزاری برای ایجاد شئ ها و تزریق وابستگی‌ها استفاده می‌شود. این کانتینر مسئول ایجاد و مدیریت شئ ها و تزریق وابستگی‌ها به طور خودکار است.

$container = new Container();

$container->register('mailer', SmtpMailer::class);
$container->register('emailSender', EmailSender::class)->withArgument('mailer');
$emailSender = $container->get('emailSender');
$emailSender->sendEmail('user@example.com', 'Test Subject', 'Test Body');

تمام این روش‌ها برای تزریق وابستگی‌ها مناسب هستند و انتخاب بین آن‌ها بستگی به نیازها و معماری کد شما دارد. استفاده از Dependency Injection باعث کاهش وابستگی‌ها و افزایش انعطاف‌پذیری و قابلیت تست کد می‌شود.
.