فصل دهم : اصطلاحات و مفاهیم اضافی
بخش دوم : مفاهیم اختصاصی صنعت
IoT (Internet of Things) :
ینترنت اشیاء (
IoT)، اجسام را به اینترنت متصل می‌کند، امکان جمع‌آوری و تبادل داده‌ها را فراهم می‌کند. این فناوری به دستگاه‌ها، سنسورها و دیگر اشیاء امکان اتصال و کنترل از راه دور را می‌دهد، که از جمله موارد معروف آن می‌توان به هوشمندسازی خانه (مثل لامپ‌ها یا دستگاه‌های خانه هوشمند)، خودروهای هوشمند و تجهیزات پزشکی هوشمند اشاره کرد.دستگاه‌ها و اشیاء مختلف از طریق اتصالات بی‌سیم مثل
Wi-Fi، بلوتوث، NFC یا حتی ارتباطات سلولی به اینترنت متصل می‌شوند.سنسورها و دستگاه‌های
IoT اطلاعات از محیط خود جمع‌آوری کرده و آنها را به سرورهای ابری یا سیستم‌های محلی ارسال می‌کنند.اطلاعات جمع‌آوری شده توسط دستگاه‌های
IoT تحلیل می‌شوند تا الگوها و روندهای مختلف شناسایی شوند و تصمیم‌گیری‌های بهینه انجام شود.بر اساس داده‌های جمع‌آوری شده و تحلیل شده، دستگاه‌های
IoT می‌توانند به صورت اتوماتیک عمل کنند و دستورات مشخص را اجرا کنند، بدون نیاز به دخالت انسان.مثال:
فرض کنید یک سیستم
IoT برای خانه هوشمند دارید. این سیستم شامل لامپ‌های هوشمند، سنسورهای دما و رطوبت، دوربین‌های مداربسته و درب‌های هوشمند است. با استفاده از یک اپلیکیشن یا وبسایت، شما می‌توانید لامپ‌ها را روشن و خاموش کنید، دما و رطوبت محیط را بررسی کرده و از طریق دوربین‌ها و درب‌های هوشمند از وضعیت خانه آگاه شوید.———
SDN (Software Defined Networking) :
شبکه‌های تعریف شده توسط نرم‌افزار یا
SDN (Software Defined Networking) مفهومی است که در آن توانایی مدیریت و کنترل شبکه از طریق نرم‌افزار و برنامه‌های کاربردی افزایش می‌یابد. این مفهوم نوین از مدیریت شبکه، تفاوت زیادی را در معماری و عملکرد شبکه‌ها ایجاد کرده است.عناصر کلیدی SDN:
1- منطق (
Logic): در SDN، نرم‌افزارها و برنامه‌های کاربردی مسئولیت محاسبه‌ی تصمیمات مربوط به مسیریابی و توزیع ترافیک را برعهده می‌گیرند. این منطق می‌تواند در یک مکان مرکزی یا توزیع شده در سرتاسر شبکه قرار داشته باشد.2 - کنترل (
Control): این لایه شامل واحد کنترلر مرکزی یا چندین کنترلر متصل به هم است که مسئولیت مدیریت منطقی توزیع ترافیک و مدیریت دستگاه‌های شبکه را بر عهده دارد.3 - دستگاه‌های داده (
Data Plane): این لایه شامل تجهیزات فیزیکی شبکه مانند سوئیچ‌ها و مسیریاب‌ها است که داده‌ها را از یک نقطه به نقطه دیگر در شبکه ارسال می‌کنند.مثال:
یکی از مثال‌های استفاده از
SDN در یک مرکز داده است. در یک مرکز داده سنتی، مدیران باید به صورت دستی تنظیمات روی دستگاه‌های سوئیچ و مسیریاب‌ها را انجام دهند تا ترافیک بهینه‌سازی شود و سرویس‌ها به درستی ارائه شوند. با استفاده از SDN، یک کنترلر مرکزی می‌تواند به صورت خودکار مسیریابی ترافیک را مدیریت کند و تنظیمات را به طور دینامیک اعمال کند. به عنوان مثال، اگر ترافیک برای یک سرویس خاص افزایش یابد، کنترلر می‌تواند به صورت خودکار ظرفیت سرورها را افزایش دهد یا ترافیک را به سرورهای دیگر هدایت کند تا مشکلات از پیش برطرف شود.———
Cloud Computing :
محاسبات ابری به معنای استفاده از منابع محاسباتی، مانند سرورها، ذخیره‌سازی، شبکه و نرم‌افزارها، که از طریق اینترنت ارائه می‌شوند، است.
این منابع در مراکز داده ابری قرار دارند و به صورت مجازی ارائه می‌شوند، به این معنی که کاربران می‌توانند به سرورها و منابع دیگر ابری از طریق اینترنت دسترسی داشته باشند بدون این که نیازی به داشتن سخت‌افزار و نرم‌افزارهای مخصوص باشد.
ارتباط با شبکه ابری :
برای ارتباط با شبکه ابری، کاربران از طریق اینترنت یا اتصالات خطی مانند اتصالات فیبر نوری به ابر دسترسی پیدا می‌کنند. سپس، با استفاده از رابط‌های برنامه‌نویسی
API و نرم‌افزارهای مدیریت مربوطه، آنها می‌توانند منابع محاسباتی و ذخیره‌سازی مورد نیاز خود را مدیریت کنند و به آنها دسترسی پیدا کنند.مثال :
یک مثال از استفاده از
Cloud Computing، استفاده از سرویس‌های ابری برای ذخیره‌سازی داده‌ها است. به جای این که شرکت‌ها سرورها و ذخیره‌سازی‌های خود را برای نگهداری اطلاعات استفاده کنند، آنها می‌توانند از سرویس‌های ذخیره‌سازی ابری مانند Amazon S3 یا Google Cloud Storage استفاده کنند. این امکان به شرکت‌ها این امکان را می‌دهد که بر اساس نیازهای خود، منابع ذخیره‌سازی را مقیاس‌پذیر کنند و هزینه‌های مرتبط با نگهداری سخت‌افزار و نرم‌افزارهای مورد نیاز را کاهش دهند.@AmirHDeveloper
.