🧪 چند سال بعد، کارل دایسروت و همکارانش نشان دادند که میتوان از این پروتئینها در نورونها استفاده کرد و با تاباندن نور، فعالیت الکتریکی سلولهای عصبی را با دقت بسیار بالا کنترل کرد. این دستاورد، پایههای اپتوژنتیک (Optogenetics) را شکل داد.
🧠 این فناوری به پژوهشگران اجازه داد گروههای مشخصی از نورونها را در مغز زنده بهطور انتخابی فعال یا مهار کنند و نقش آنها را در رفتارهایی مانند حافظه، حرکت، خواب، هیجان و پاداش بررسی کنند.
به این ترتیب، پژوهشگران فقط نمیدیدند کدام نورونها هنگام یک رفتار فعال میشوند؛ بلکه میتوانستند با دستکاری فعالیت آنها، بررسی کنند که این نورونها چه نقشی در شکلگیری آن رفتار دارند.
✨ شاید جذابترین بخش این داستان همین باشد: پژوهشی درباره اینکه یک جلبک چگونه نور را تشخیص میدهد، در نهایت به ابزاری برای مطالعه یکی از پیچیدهترین ساختارهای طبیعت، یعنی مغز، کمک کرد.
📌 نوبل پزشکی ۲۰۲۶ یادآور این نکته است که ارزش یک پژوهش بنیادی همیشه در کاربرد فوری آن مشخص نمیشود؛ گاهی یک پرسش ساده، سالها بعد به فناوری منجر میشود که مسیر یک حوزه علمی را تغییر میدهد.
#تازههای_علم
@cellhubiran