𝐀𝗅𝗂𝗏𝖾 𝗂𝗇 𝐒𝗂𝗅𝖾𝗇𝖼𝖾

Typing....

Typing

فور شد

نمی‌تونی چیزی رو که اتفاق افتاده تغییر بدی؛ فقط می‌تونی چیزی رو که بعدش اتفاق می‌افته تغییر بدی.

من از مرگ نمی‌ترسم؛ از فراموش شدن می‌ترسم.

تلخ‌ ترین قسمتِ نبودنت اینه که کم‌کم به جای اینکه منتظر برگشتنت باشم، دارم یاد می‌گیرم نبودنت رو تحمل کنم. و شاید بی‌رحمانه‌ ترین حقیقت همین باشه. آدم می‌تونه با جای خالیِ کسی زندگی کنه، اما هیچ‌وقت دوباره همون آدمِ سابق نشه.

اما تو رفتی؛ بعد از تو، دنیا همون دنیا بود؛ خیابون‌ها همون خیابون‌ها، آدم‌ها می‌خندیدن، روزها می‌گذشتن. فقط برای من، همه‌چیز اتفاقی بی‌معنا شده بود.

همیشه می‌گفتی مهم نیست دنیا با ما چیکار می‌کنه تا وقتی همدیگه رو داریم. من باور کرده بودم که بعضی آدم‌ها قرار نیست هیچ‌وقت از زندگیمون برن.

لحظه‌ای که فکر می‌کنی چیزی رو فهمیدی، باید از یه زاویهٔ دیگه بهش نگاه کنی.

باید به جهانی خارج از ذهن خودم باور داشته باشم.

          ✰ 𝐓𝖺𝗅𝗄 𝗍𝗈 𝗆𝖾, 𝗆𝗒 𝖤𝖼𝗁𝗈𝖾𝗌.
                   𝐕𝖺𝗒𝖽𝗂𝗌 ☾
              𝐄𝖼𝗁𝗈𝖾𝗌 𝗈𝖿 𝐒𝗂𝗅𝖾𝗇𝖼𝖾

تنها چیزی که بین تو و هدفت ایستاده، داستانیه که برای خودت تعریف می‌کنی.

در این دنیا، همه دروغ می‌گویند؛ مسئله این است که بفهمی کدام دروغ را باید باور کنی.

شاید سکوت من آرامش نبود؛ آخرین ایستگاهِ فرسودگی بود.
نمی‌دانم نامش چه بود؛ دلبستگی، دل‌شکستگی، عشق یا نفرت؛ شاید همه‌ی این‌ها در من، هم‌ زمان مُردند.
فقط می‌دانم احساسی که برای من یک جهان بود، برای تو حتی به اندازه‌ی یک لحظه درنگ هم ارزش نداشت.
من برای تو همیشه همان نوری بودم که در تاریکی به یادش می‌افتادی؛ و تو برای من، تمام روشناییِ خانه‌ای بودی که سال‌ها در آن زندگی کردم.
من تو را در تمامِ انتخاب‌هایم برگزیدم، بی‌آنکه بفهمم خودم مدت‌هاست در هیچ‌کدام از انتخاب‌های تو جایی ندارم.
تو نبودنم را زمانی حس کردی که دیگر چیزی از آن آدمِ همیشه‌ منتظر باقی نمانده بود.
و من، نه از سرِ بی‌عشقی، بلکه از سنگینیِ دوست داشتن که دیگر تابِ یک‌ طرفه ماندن نداشت، آرام‌ آرام از تو و از تمامِ «ما»یی که هرگز واقعاً وجود نداشت، عبور کردم.

وقتی باید شلیک کنی، شلیک کن. حرف نزن.

زندگی مثل یه جعبه شکلاته؛ هیچ‌وقت نمی‌دونی قراره چی نصیبت بشه.

"𝖶𝗁𝖺𝗍𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗈𝗎𝗋 𝗌𝗈𝗎𝗅𝗌 𝖺𝗋𝖾 𝗆𝖺𝖽𝖾 𝗈𝖿, 𝗁𝗂𝗌 𝖺𝗇𝖽 𝗆𝗂𝗇𝖾 𝖺𝗋𝖾 𝗍𝗁𝖾 𝗌𝖺𝗆𝖾."