بی خاک درت عظیم ناخوش که منم
چون باد میان آب و آتش که منم
از دست نسیم سحری طرّهٔ دوست
هرگز نبود چنان مشوّش که منم
جنگ نظم و نثر لیدن، شمارهٔ or. 1094، ورق ۷۷.
Post #486
56
Forwarded from مُقطّعه (Abbas Sabzi)
- Oct 14, 2026#علی_کاملی کانال شاعر @mtncalvoem
- Oct 13, 2026این بیت «قیصر» هیچ‌وقت قدیمی نمیشه. شِکوه از هرچه و هرکس به خدا کردم گله از کار خدا را به…
- Oct 13, 2026تنها دلیلی که با خدا دوست نیستم به گذشته‌های دور برمی‌گردد این‌که خانواده شش‌نفره‌ی ما در…
- Oct 13, 2026همه‌چی داغونه. جات خیلی خالیه مرد. @alikameli80
- Oct 13, 2026🔸غزل بخوانیم: قد می‌کشم که باد شوی، پرپرم کنی بو بو و برگ برگ، فراوان‌ترم کنی سوسو زدی…
- Oct 13, 2026در آرزوی «وصل» به سر برد سال‌ها آه از دلی که لایق «دیدار» هم نبود... #علی_کاملی 🎤 لطف خان…