این روایت رو احتمالا دیدین
یبار دیگه بخونید بعد بیاید تو پست بعدی یه نکته جالب بگم بهتون

«كَأَنِّي بِقَوْمٍ قَدْ خَرَجُوا بِالْمَشْرِقِ، فَيَطْلُبُونَ الْحَقَّ فَلَا يُعْطَوْنَهُ، ثُمَّ يَطْلُبُونَهُ فَلَا يُعْطَوْنَهُ، فَإِذَا رَأَوْا ذَلِكَ وَضَعُوا سُيُوفَهُمْ عَلَى عَوَاتِقِهِمْ، فَيُعْطَوْنَ مَا سَأَلُوا فَلَا يَقْبَلُونَهُ، حَتَّى يَقُومُوا وَلَا يَدْفَعُونَهَا إِلَّا إِلَى صَاحِبِكُمْ.»

ترجمه:

«گویی قومی را می‌بینم که از مشرق خروج می‌کنند؛ حق را مطالبه می‌کنند، اما به آنان داده نمی‌شود. سپس دوباره آن را مطالبه می‌کنند، ولی باز هم به آنان داده نمی‌شود. هنگامی که چنین دیدند، شمشیرهای خود را بر دوش می‌گذارند و به مبارزه برمی‌خیزند. پس آنچه را درخواست کرده بودند به آنان می‌دهند، اما دیگر آن را نمی‌پذیرند؛ تا آنکه قیام می‌کنند و آن را جز به صاحب شما [امام مهدی(عج)] نمی‌سپارند.»

@ali_bitarafan5