پاییز آمد . . .

اما پاییزِ بدون تو، تاسیانه‌ی هر لحظه است؛ گویی آن هوای دونفره، راه گلو را می‌بندد و نفس کشیدن را دشوار می‌سازد. خیابان‌هایی که با بارش باران، زیبایی‌شان دوچندان می‌شود، مرا به گریه وامی‌دارند؛ چرا که پاییزِ بدون حضور تو، چیزی جز مرگِ تدریجی نیست.

پاییزِ ما، تاسیانه‌ی حال و روزِ هر دوی ماست.

ـ بداهه‌گویی