🅾بیماری‌های روانی و مکاشفات عرفانی


◀«نقل است که روزی یکی درآمد و از حیا مسئله‌ای پرسید، شیخ [بایزید] جواب داد و آنکس آب شد. مردی درآمد، آبی زرد دید، ایستاده گفت: یا شیخ! این چیست؟ گفت یکی از در درآمد و سؤالی از حیا کرد. من جواب دادم، طاقت نداشت چنین آب شد از شرم». تذکرة الاولیا، ص۱۸۰.
◀«روزی شبلی در مجلس جنید گفت: الله. جنید گفت: اگر خدای غایب است ذکر غایب غیبت است و غیبت حرام است. و اگر حاضر است در مشاهده حاضر نام بردن ترک حرمت است». تذکرة الاولیاء، ص۴۲۸.
◀«نقل است که جنید سخن می‌گفت، مردی نعره بزد؛ شیخ او را منع کرد و گفت: اگر یکبار دیگر نعره زنی تو را مهجور گردانم. پس شیخ بار دگر سرِ سخن شد، آن مرید خود را نگاه می‌داشت تا حال بجایی رسید که طاقتش نماند و هلاک شد، برفتند او را دیدند میان دَلق خاکستر شده». تذکرة الاولیا، ص۴۳۰.
◀«و یکی از وی [بایزید] پرسید که: ما پیش تو جمعی می‌بینیم مانند زنان. ایشان چه قوم‌اند؟ گفت فرشتگان‌اند که می‌آیند و مرا از علوم سؤال می‌کنند و من ایشان را جواب می‌دهم». تذکرة الاولیا، ص۱۷۵

آدرس‌ها بر اساس تذکرة الاولیا، تصحیح محمد استعلامی، انتشارات زوار، ۱۳۶۳ش است.

◀این جماعت که یا بنگی بوده‌اند و یا از بیماری‌های روانی رنج می‌برده‌اند و یا دست‌پروردگان شیطان بودند، در ادبیات فارسی به عنوان عارف معرفی می‌شوند.

تقدیس و تمجید عرفا از شیطان را در لینک زیر ببینید:
t.me/kalam_shia/62

◀تذکر: در طول تاریخ عموم علمای شیعه با این افراد و مکتب شیطانی‌شان مخالف بوده‌اند اما ممکن است برخی از خوانندگان این پست به قدری تحت تأثیر تبلیغات قرار گرفته باشند که حتی منتقدین را با اسلام اصیل دارای زاویه بپندارند، و این بیماران روانی را نمایندگان اسلام ناب بدانند. فعلا از دست ما برای این افراد کاری برنمیاید، شاید گذشت زمان مرهمی باشد.