در ادامه، این شرکت از ابزار متن‌باز جدیدی با نام Agent Development Kit (ADK) رونمایی کرده. ADK یه چارچوب توسعه‌ی متن‌بازه که برای ساخت اپلیکیشن‌های ایجنت‌محور طراحی شده و به توسعه‌دهنده‌ها این امکان رو می‌ده که سیستم‌های چندایجنتی رو راحت‌تر و با کنترل دقیق‌تری بسازن، تست کنن و به مرحله‌ی اجرا برسونن.

گوگل اعلام کرده که همین ADK در محصولات داخلی خودش مثل Agentspace و Customer Engagement Suite (CES) هم استفاده شده. حالا با متن‌باز کردن اون، هدفش اینه که دست توسعه‌دهنده‌ها رو برای ساخت ایجنت‌های هوشمند و مستقل بازتر کنه.

چارچوب ADK روی چهار اصل کلیدی بنا شده: ساخت، تعامل، ارزیابی و استقرار. از طراحی چندایجنتی و اتصال به مدل‌های متنوع گرفته تا ابزارهای آماده مثل سرچ گوگل، قابلیت پخش زنده‌ی صوت و تصویر، تجربه‌ی توسعه‌ی یکپارچه و حتی ارزیابی خودکار عملکرد ایجنت‌ها — همه در این بسته‌ی جامع در نظر گرفته شدن.

برای مثال، توسعه‌دهنده‌ها می‌تونن با چند خط کد ساده یه ایجنت بسازن که با استفاده از سرچ گوگل به سوال‌ها جواب بده. یا می‌تونن یه سیستم چندایجنتی طراحی کنن که ایجنت اصلی درخواست‌های مربوط به آب‌وهوا رو پاسخ بده، ولی در صورت سلام یا خداحافظی، کار رو به ایجنت‌های تخصصی دیگه بسپره. این ساختار سلسله‌مراتبی با توصیف شفاف وظایف، به LLM کمک می‌کنه تا خودش تشخیص بده کدوم ایجنت باید مسئولیت پاسخ رو بر عهده بگیره.

گوگل همچنین یه سیستم ارزیابی داخلی هم توی ADK گذاشته که اجازه می‌ده قبل از استقرار نهایی، عملکرد ایجنت‌ها با تست‌های از پیش تعیین‌شده سنجیده بشه. در نهایت، ADK امکان استقرار راحت توی محیط‌های کانتینری و همچنین اجرای مستقیم روی موتور ایجنت Vertex AI رو فراهم می‌کنه که برای پروژه‌های مقیاس‌پذیر سازمانی طراحی شده.

در کنار ADK، گوگل ابزار دیگه‌ای به نام Genkit هم داره که برای پروژه‌های جنرال‌تر GenAI استفاده می‌شه. ولی برای پروژه‌هایی که نیاز به ساخت سیستم‌های چندایجنتی پیچیده دارن، ADK انتخاب بهتریه چون سطح انتزاع بالاتری ارائه می‌ده و با مدل‌های متنوع‌تری از جمله Gemini، Anthropic، Meta، و غیره سازگاری داره.

@aipulse24