برای اینکه یه LLM Model کارایی کافی رو داشته باشد، باید بتونه context موضوع در حال تعامل رو بخوبی درک کنه و در توالی تعاملات اون context رو حفظ کنه.
در یکی دو سال اخیر که استفاده از llmها در ساخت اپلیکیشن ها زیاد شده، چون الگوی خاصی وجود نداشت هر سیستمی به شیوه خودش سعی میکرد context رو مدیریت کنه و این قضیه چالش برانگیز بود.

معرفی MCP یا همون Model Context Protocol و A2A یا همون Agent to Agent Protocol برای حل کردن همین چالش هست.


این مقاله خیلی مفصل MCP و A2A رو بررسی کرده و معماری و کاربردهای واقعی شون رو هم بیان کرده، خوندن ش رو خیلی توصیه میکنم

MCP vs A2A: Understanding Context Protocols for AI Systems
https://devrelguide.com/blog/mcp-vs-a2a


@gocasts


Ai for Software
@aicasts_ir