@ai_python

زمانی که ایران، کار و زندگی می کردم، یک رویکرد عمومی بین متخصصین بسیاری از حوزه ها وجود داشت و اون این که بسیاری از ما ( از جمله خودم ) عقیده داشتیم در خارج از ایران، یا بهتره بگم حداقل در کشورهای پیشرو تر، مثل آمریکا و کشورهای اروپایی رویکرد عمومی در سازمان ها و کسب و کارهای حوزه اینفورماتیک و تکنولوژی، بر میکروتخصص گرایی است.

یعنی چی؟ یعنی برای مثال ممکنه در شبکه های اجتماعی بسیار دیده باشید، که یک آگهی شغلی ایرانی را مسخره می کنند به این دلیل که از یک متخصص انتظار دارند که هم زمان که به سیسکو مسلط هست، به برنامه نویسی هم مسلط باشد، یا در کنار آن برای مثال متخصص VoIP باشد.
@ai_python
یا ممکن بود در یک آگهی ببینیم که متخصص هوش مصنوعی نیاز دارند که به یکی یا همه فریم ورک های جاوا هم مسلط باشد و همزمان متخصص انواع سرویس های کلاود باشد.

در واقع این یکی از اولین شوک های من در زمانی بود که به اتریش مهاجرت کردم: در اولین مصاحبه شغلی زمانی که من فکر می کردم که دانش آن زمان من در خصوص یک موضوع (فرض بگیرید تخصص X ) برای گرفتن جایگاه شغلی در سازمان بزرگی که چند 10 متخصص دیگر در حوزه های مکمل داشت، کافی باشد، با سوالات زیادی از طرف تیم 4 یا 5 نفره ای که با من مصاحبه می کردند مواجه شدم که اصلن در حوزه تخصص X نمی گنجیدند.

بماند که خواستم از زیر سوالاتشون با ترفند : هنوز به راحتی نمی توانم این ها را به زبان آلمانی توضیح دهم، فرار کنم ... و آن ها مچم را با این که ایرادی ندارد و به انگلیسی بگو، یا حتی روی لپ تاپ انجام بده گرفتند. 😵‍💫


به هر حال بعد از این مصاحبه با خودم گفتم، حتمن این سازمان خاص به این شکل است. اما رفته رفته هرچه قدر بیش تر مصاحبه رفتم و بیش تر به عنوان یک جویای کار جدی ، توضیحات آلمانی و انگلیسی جایگاه های شغلی را مرور کردم، بیش تر هم به این نتیجه رسیدم که این افسانه که در خارج از ایران فقط از ما توقع یک تخصص خاص را دارند، صحت ندارد.

البته امروز دلیل آن را نیز درک می کنم. دلیل آن این است که مدیریت هزینه بحث بسیار جدی برای پابرجایی هر نوع کسب و کاری که بگویید است. چه آن کسب و کار رولکس باشد، چه کلاود فلر که بعدها با آن ها هم برای جایگاه ساده پشتیبانی مصاحبه کردم و چه یک استارت آپ ابتدایی با هزینه بسیار محدود.

امروز که توییت قابل مشاهده در تصویر را از Adam Grant روان شناس سازمانی دیدم، یاد این مطلب افتادم و از آن جایی که روزانه تعداد بسیار بالایی که اتریش را به عنوان مقصد مهاجرت شان انتخاب کرده اند از من درباره اینکه برای آینده شغلی بهتر در اتریش و امکان ورود سریع به بازار کار سوال می پرسند، تصمیم گرفتم این موضوع و تجربه را عنوان کنم. البته تجربه من محدود به اتریش و طبیعتن کسب و کارهایی که من 6 سال پیش برایشان درخواست کار می فرستادم هست.
@ai_python

شاید در کامنت های این پست نقطه نظرات و تجربیات دیگری را نیز بیابید.

ولی توجه شما را به این تصویر بسیار زیبا و کپشن بسیار ارزشمند Adam Grant جلب می کنم. این که ما در نهایت به تمام طیف جنرالیست ها و اسپشیالیست ها نیاز داریم.

ممکن است به طور کلی همچنان این حقیقت داشته باشد که سازمان های بزرگ تر بیش تر ( نه تمامن ) جذب کننده Specialist ها خواهند بود و کسب و کارهای نوپا با بودجه محدود به دنبال Generalist ها. اما وجود هر دو برای دوام یک سازمان یا اکوسیستم تجاری ضروری و مورد نیاز است. 👨‍💻

لینک توییتر Adam Grant