‍ ‌‌‌‌ ‌‌‌‌ ‌ ‌‌‌‌ ‌ ‍ ‌ ‍ ‌‌‌‌

دیدن‌روی‌تو‌درخویش‌زِ‌من‌خواب‌گرفت
آه‌از‌آیینه‌که‌تصویر‌تو‌را‌قاب‌گرفت

خواستم‌نوح‌شوم،موج‌غمت‌غرقم‌کرد
کشتی‌ام‌را‌شب‌طوفانی‌گرداب‌گرفت

در‌قنوتم‌زِ‌خدا‌عقل‌طلب‌می‌کردم
عشق‌اما‌خبراز‌گوشه‌ی‌محراب‌گرفت

نتوانست‌فراموش‌کند‌مستی‌را
هر‌که‌ازدست‌تو‌یک‌قطره‌میِ‌ناب‌گرفت

‌کی‌به‌انداختن‌سنگ‌پیاپی‌در‌آب
ماه‌را‌می‌شود‌از‌حافظه‌ی‌آب‌گرفت!؟

#فاضل‌نظری