دو هفته گذشت، محبوس در یک برزخ جهنمی، درگیر یک خاموشی مطلق و خفهکننده، مانده در پشت تمام درهای بسته جهان؛ روزهایی بدون ارتباط، بدون اینترنت، و حتی بدون امکان ارسال یک پیامک، سیاهترین روزهای زندگی! در حالی که جهان به پیش میرفت، در سکوت و تاریکی سوختیم. از یکی از تراژیکترین بحرانها برگشتهایم؛ با روحی آزرده و قلبی شکسته، اما زندهایم — قویتر و مصممتر از قبل، شب پایدار نیست! روشنایی آمده و باید دنیای جدیدی بسازیم.
۴ بهمن ۱۴۰۴
Post #4257
578