«به نام آنکه جان را فکرت آموخت» 🖋️✨

هشتم مهرماه، روزی است که تقویم به احترامِ بزرگ‌مردی که کلمات را نه برای «خواندن»، که برای «شُدن» آفرید، سر تعظیم فرود می‌آورد. مولانا جلال‌الدین بلخی، تنها یک شاعر نیست؛ او معمارِ جان‌هایِ سرگشته است که نیستانِ وجودِ انسان را به آتش کشید تا از خاکسترِ آن، ققنوسی از معرفت برخیزد. 🕯️🌀

در ساحتِ ادبیات، مولانا را می‌توان «پدیدارشناسِ عشق» دانست. او با درنوردیدنِ مرزهایِ عقلِ جزئی، مخاطب را به تماشایِ «عقلِ کل» دعوت می‌کند. نگاهِ او به زبان، نه یک نگاهِ ابزاری، که مواجهه‌ای وجودی است؛ جایی که کلمه، مرزِ میانِ «من» و «هستی» را درهم می‌شکند تا «وحدت» تجلی یابد. 📖🌟

بیایید در این روز، نه در جستجویِ حقیقت در دوردست‌ها، که در بازگشت به خویشتن و یافتنِ ردی از آن «دوست» در بطنِ کلام و معنا، قدم برداریم. یادِ این پیرِ خرد و عشق، در جانِ تمامیِ شیفتگانِ زبان و ادبِ فارسی، همواره سبز و جاری باد. 🌿🤍


«ای قوم به حج رفته کجایید کجایید
معشوق همین‌جاست بیایید بیایید» 🌌👣

انجمن علمی زبان و ادبیات فارسی
دانشگاه اصفهان
@adabiat_uiا