+الو مامان... سلام
- سلام عزیزم،کجایی؟ صبحونه خوردی؟
+تو اتوبوسم، ده دقیقه دیگه می‌رسم. بعد از کلاس زنگ می‌زنم بهت، کاری نداری؟
-نه مادر برو به‌سلامت، مواظب خودت باش.
الو، الو مامان ؟
الو؟
الو؟...
سه دوست، سه همکار، سه عضو از خانواده‌ی ما، سوار همان اتوبوس همیشگی شدند؛
با همان دلواپسی‌های کوچک،
همان شوخی‌های همیشگی،
و همان قول آشنای «رسیدم، خبر می‌دم»...
اما این‌بار،خبری نرسید.
پرکشیدند ...
و رفتند ...
امروز یک سال از آن صبح می‌گذرد، و ما، با یادشان، هر روز کمی زنده‌تریم ...
یادشان گرامی و روحشان در آرامشی ابدی .
مجد شورای مشاوران جوان دانشگاه
شورای صنفی دانشگاه علوم پزشکی سمنان
انجمن اسلامی دانشگاه علوم پزشکی سمنان
کانون ادب و هنر
کانون کات
کانون کاغذکاهی
کانون رسانه ای ملک