اگه نمی‌دونی دقیقاً چه حسی به یه نفر داری، چشم‌هات رو ببند و تصور کن که دیگه توی زندگیت نیست.

نه صداش هست، نه نگاهش، نه حتی ردّی از حضورش.
انگار هیچ دیداری بینتون نبوده و هیچ خاطره‌ای هم ازش باقی نمونده؛ فقط یه جای خالی، درست همون‌جایی که قبلاً اون بود.

اون موقع بدون هیچ حرفی، همه‌چیز رو می‌فهمی:
اگه با تصورش درد کشیدی، یعنی هنوز رهاش نکردی و نمیخوای این آدم رو از دست بدی.
اما
اگه سبک شدی، یعنی وقتشه راه خودت رو ادامه بدی.

گاهی نبودن آدم‌ها، بلندتر از بودنشون حرف می‌زنه
چون حقیقتِ احساست، درست توی همون نبودنه س که خودش رو نشون می‌ده.

📚 @Academic_Library