دکتر سید هادی حسینی گرامی
حضور گرم و پر از مهرتان در دانشکده ما هنوز محسوس است، اما این بار در سکوتی سنگین که فقدان شما بر جای گذاشته است. نام شما برای همه ما تداعیگر چهرهای آشناست؛ چهرهای که همواره با لبخندی آرام و چشمانی پر از انگیزه به استقبالمان میآمد. شما استادی بودید که نه بر کرسی اقتدار، که در کنار ما میایستادید. با وجود عمق دانش و فرهیختگی، همچون دوستی دلسوز و راهنمایی صبور، شنونده دردهای کوچک و بزرگ ما بودید.
در هر لحظه، پناهگاهی امن برای ما به شمار میآمدید؛ گاه فراتر از متون درسی، برای خودِ زندگی...
و چه زود از میانمان رفتید... با آن همه شوق و شور جوانی و آیندهای که در چشمانتان میدرخشید. این فراق زودهنگام، آسمان دانشکده ما را برای همیشه دگرگون کرده است.
دکتر حسینی عزیز
اکنون که قلبهایمان از اندوه سنگین است، دستانمان برای وداع لرزان و چشمانمان نمناک است، تنها میتوانیم فریاد خاموش سپاس برآوریم. خداقوت به آن همه تلاش خالصانه و تشکر برای هر لحظه حضور روشنگرانهاتان. جسمتان از میان ما رفته، اما یادتان، اخلاقتان و چراغ دانشی که در وجودمان روشن کردید، همیشه در این دانشکده و در قلبهای ما حاضر و پایدار خواهد ماند.
این ضایعهٔ بزرگ و فقدان جانگداز استاد فرهیخته، دکتر سید هادی حسینی را به خانوادهی محترمشان، تمامی اساتید محترم، دانشجویان عزیز و کارکنان گرانقدر دانشکده بهداشت صمیمانه تسلیت میگوییم.
یادشان گرامی و روحشان شاد و قرین رحمت الهی🖤
Post #1492
1.89K
Forwarded from کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده بهداشت
- ❤ 33
- 😭 16
- 😢 3